Perak Trial 2024 Sejarah Kertas 1 · Set 1

Perubahan gelaran daripada “raja” kepada “sultan” dan penggunaan istilah seperti “paduka” serta gelaran berunsur Arab menunjukkan pengaruh agama Islam dalam sistem pemerintahan Kesultanan Melayu Melaka. Kedatangan Islam membawa konsep khalifah dan pemerintahan berlandaskan syariah, lalu sultan dianggap sebagai ketua agama dan politik. Pilihan lain tidak berkaitan kerana gelaran tersebut tidak berubah akibat pengaruh bangsawan, penaklukan Acheh, atau keluasan wilayah.

Lambang kebesaran seperti warna, nobat, dan regalia dalam Kesultanan Melayu Melaka berfungsi sebagai simbol kedaulatan raja. Ketiga-tiga elemen ini digunakan dalam istiadat dan pemerintahan untuk menegaskan kedudukan raja sebagai pemerintah tertinggi, bukan untuk menunjukkan kekayaan, kesaktian, atau salasilah keturunan semata-mata.

Satyagraha bermaksud "berpegang teguh kepada kebenaran" atau kekuatan jiwa. Gandhi menggunakan prinsip ini sebagai asas perjuangan tanpa kekerasan untuk menentang penjajah, kerana beliau percaya kebenaran akan akhirnya mengalahkan kezaliman. Pilihan lain tidak tepat kerana Satyagraha bukan tentang mempertahankan raja, perpaduan fizikal, atau pengorbanan semata-mata, tetapi lebih menekankan kebenaran dan keadilan sebagai teras perjuangan.

Kedua-dua tokoh menghadapi masalah kewangan yang mengehadkan gerakan pertubuhan serta sekatan undang-undang yang dikenakan oleh penjajah British terhadap aktiviti nasionalisme. Kurang sambutan masyarakat dan sistem perhubungan terhad bukanlah cabaran utama yang dinyatakan dalam konteks perjuangan mereka.

Liga Bangsa-Bangsa ditubuhkan selepas Perang Dunia Pertama dengan tujuan utama memastikan keamanan dunia serta mengelakkan berlakunya peperangan berskala besar pada masa hadapan. Justeru, pilihan B adalah tepat. Pilihan-pilihan lain seperti melindungi pelarian perang, memajukan negara miskin, dan meningkatkan kerjasama ekonomi bukanlah tujuan utama penubuhan organisasi tersebut.

Slogan tersebut digunakan oleh Jepun untuk menarik hati penduduk tempatan agar menyokong pemerintahan mereka. Melalui propaganda seperti "Asia untuk Orang Asia" dan "Lingkungan Sekemakmuran Asia Timur Raya", Jepun memaparkan diri sebagai pembebas Asia daripada cengkaman kuasa Barat. Tujuannya adalah untuk mendapatkan sokongan rakyat, bukan untuk memantapkan imej negara, menakutkan musuh, atau meningkatkan semangat tentera.

British menukar pentadbiran daripada BMA kepada Malayan Union bertujuan untuk memulihkan semula kedudukan ekonomi Tanah Melayu selepas perang. Melalui Malayan Union, British dapat menguasai sepenuhnya sumber ekonomi dan mentadbir secara berpusat bagi memudahkan pelaburan serta eksploitasi hasil bumi. Perubahan ini lebih berorientasikan kepentingan ekonomi British, bukan bertujuan menjaga kebajikan rakyat, membanteras kongsi gelap, atau memulihkan kepercayaan rakyat.

Penduduk menyokong penyerahan Sarawak kepada British kerana langkah ini dijangka membuka lebih banyak peluang pekerjaan serta membantu memajukan taraf hidup penduduk tempatan. Kedua-dua faktor ini memberi manfaat langsung kepada kesejahteraan masyarakat, justeru menjadi sebab utama sokongan mereka. Manakala I dan II lebih berkaitan dengan kepentingan pentadbiran atau perjuangan politik yang tidak menjadi tumpuan utama penduduk ketika itu.

Jawatankuasa Kerja dibentuk untuk merangka asas Perjanjian Persekutuan sebagai pengganti Malayan Union. Ahli-ahlinya yang terdiri daripada pegawai British, pemimpin UMNO, dan wakil Raja-raja Melayu bekerjasama untuk menyediakan rangka perlembagaan baharu yang mengambil kira kedudukan istimewa orang Melayu dan kepentingan negeri-negeri Melayu.

Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948 memperuntukkan dua jenis kerakyatan, iaitu kerakyatan melalui kuat kuasa undang-undang dan kerakyatan melalui pendaftaran. Kerakyatan melalui kuat kuasa undang-undang terpakai secara automatik kepada mereka yang memenuhi syarat kelahiran atau kewarganegaraan ibu bapa, manakala kerakyatan melalui pendaftaran membolehkan penduduk tertentu memohon menjadi warganegara mengikut syarat yang ditetapkan. Pilihan I dan IV tidak termasuk dalam peruntukan perjanjian tersebut kerana kerakyatan tidak diberikan berdasarkan perkenan Raja-raja Melayu atau persetujuan Gabenor.

Peristiwa pembunuhan tiga orang pengurus ladang Eropah di Sungai Siput pada 16 Jun 1948 mendorong pihak British mengisytiharkan darurat di seluruh Tanah Melayu. Tindakan ini diambil untuk menangani ancaman komunis yang semakin meningkat, membolehkan kerajaan mengenakan undang-undang ketat serta mengawal pergerakan penduduk bagi membendung kegiatan komunis.

Tindakan kerajaan melonggarkan syarat kerakyatan bertujuan menarik kaum bukan Melayu menyokong kerajaan dan menjauhkan mereka daripada pengaruh komunis. Dengan diberikan taraf kewarganegaraan yang lebih mudah, mereka berasa dihargai dan mempunyai tempat dalam negara, sekali gus mengukuhkan perpaduan kaum. Langkah lain seperti menjamin keselamatan, menawarkan pengampunan, atau mewajibkan pendaftaran kad pengenalan lebih bersifat pentadbiran atau keselamatan, bukan langkah utama untuk memupuk kesetiaan kaum bukan Melayu terhadap negara.

Kedua-dua pertubuhan ini sama-sama berjuang untuk merealisasikan idea Melayu Raya, iaitu hasrat untuk menyatukan orang Melayu di Tanah Melayu dengan Indonesia dalam satu entiti politik yang lebih besar. Walaupun berhaluan kiri, kedua-duanya tidak menekankan ideologi komunisme, dan keahliannya juga tidak terbuka kepada semua kaum. Justeru, persamaan utama ialah cita-cita Melayu Raya.

UMNO ditubuhkan hasil dorongan orang Melayu yang menentang pelaksanaan Malayan Union, yang dianggap mengancam kedudukan istimewa orang Melayu dan kedaulatan Raja-raja Melayu. Matlamat utama UMNO adalah memelihara status quo orang Melayu serta mempertahankan hak dan kedudukan Raja-raja Melayu. Manakala API lebih berhaluan kiri, PPM merupakan gerakan pemuda yang tidak menumpukan kepada isu kedaulatan Raja-raja, dan IMP pula bersifat multirasial yang tidak meletakkan kepentingan Melayu sebagai agenda utama.

Ordinan ini memberikan kuasa kepada pihak berkuasa tempatan untuk menjalankan proses pilihan raya, justeru ia menjadi asas kepada pelaksanaan pilihan raya di peringkat tempatan.

Gabungan UMNO dan MCA di bawah Perikatan diwujudkan sebagai strategi untuk menghadapi pilihan raya, iaitu mengelakkan perpecahan undi antara parti komponen dan mengukuhkan sokongan pengundi pelbagai kaum. Kejayaan Perikatan dalam pilihan raya umum 1955 membuktikan gabungan ini berkesan sebagai persediaan menghadapi pilihan raya. Pilihan B merupakan kesan selepas memenangi pilihan raya, manakala C dan D bukan tujuan utama penubuhan gabungan tersebut.

Suruhanjaya Perlembagaan Persekutuan mengambil kira kuasa autonomi negeri sebagai asas penting dalam merangka Perlembagaan 1957 bagi memastikan keseimbangan antara kerajaan persekutuan dan kerajaan negeri. Sistem pendidikan, sempadan negara, dan kewangan kerajaan juga dibincangkan, tetapi perkara utama yang menjadi pertimbangan khusus ialah hak dan autonomi negeri dalam pentadbiran serta peruntukan kuasa masing-masing.

Rundingan pada 9 Mei 1957 itu membincangkan isu kewarganegaraan dalam perlembagaan sebelum kemerdekaan. Delegasi yang diketuai oleh Tunku Abdul Rahman pergi ke London untuk menyelesaikan syarat-syarat kewarganegaraan bagi penduduk bukan Melayu, termasuk soal tarikh lahir dan tempat tinggal, bagi memastikan semua kaum mendapat hak yang adil. Isu pertahanan, kemerdekaan secara umum, dan pembangunan negara bukan fokus utama rundingan tersebut.

Perubahan bendera daripada Union Jack kepada Bendera Persekutuan Tanah Melayu melambangkan kemerdekaan negara daripada pemerintahan British. Pada 31 Ogos 1957, Tanah Melayu secara rasminya menjadi sebuah negara yang berdaulat, maka bendera sendiri digunakan bagi menggantikan bendera penjajah. Penamatan darurat, proses berkerajaan sendiri, dan pilihan raya umum merupakan peristiwa atau usaha ke arah kemerdekaan, tetapi perubahan bendera itu secara langsung menggambarkan pembentukan negara berdaulat.

Ketiga-tiga rancangan tersebut memberi tumpuan kepada pembangunan kawasan luar bandar, terutamanya dalam bidang pertanian, kemudahan asas, dan penempatan semula penduduk. Rancangan Buku Merah bertujuan memajukan ekonomi luar bandar melalui projek gotong-royong, manakala Rancangan Malaya Pertama menekankan pembangunan infrastruktur dan pertanian di kawasan luar bandar. FELDA pula ditubuhkan untuk membuka tanah dan menempatkan peneroka bagi memajukan kawasan luar bandar. Pilihan B, C, dan D tidak menepati persamaan utama ketiga-tiga rancangan tersebut kerana fokusnya lebih kepada aspek pembangunan luar bandar secara menyeluruh.

Ketiga-tiga takrif tersebut menekankan konsep kuasa tertinggi atau kedaulatan sebagai lambang kewibawaan sesebuah pemerintahan. Walaupun bahasa yang digunakan berbeza, inti patinya tetap merujuk kepada kekuasaan tertinggi yang menjadi asas kepada sesebuah negara. Oleh itu, unsur persamaannya ialah kewibawaan pemerintahan, bukan keluhuran perlembagaan, kebebasan asasi, atau keluasan wilayah.

Ciri negara berdaulat merangkumi wilayah yang mempunyai sempadan yang diiktiraf oleh negara-negara lain. Pengiktirafan sempadan ini penting untuk mengesahkan kedaulatan sesebuah negara dalam hubungan antarabangsa. Pilihan lain seperti pendidikan satu aliran, hubungan luar probarat, atau ekonomi pasaran bebas bukanlah ciri asas yang menentukan kedaulatan sesebuah negara.

Ketiga-tiga undang-undang ini merupakan undang-undang adat Melayu yang mewarisi tradisi perundangan Kesultanan Melayu Melaka, terutamanya Hukum Kanun Melaka dan Undang-Undang Laut Melaka. Kandungannya banyak berkaitan dengan hukum jenayah, kekeluargaan, dan pentadbiran negeri. Pilihan lain tidak tepat kerana model Westminster, ciri moden, dan sistem Raja Berperlembagaan merupakan perkembangan yang lebih kemudian, bukan persamaan utama undang-undang tradisional tersebut.

Perubahan konsep kewarganegaraan daripada rakyat Raja kepada rakyat British diperkenalkan melalui Persekutuan Tanah Melayu 1948. Di bawah pentadbiran ini, konsep kewarganegaraan mula berdasarkan kepada tempat lahir dan prinsip jus soli, yang membolehkan golongan imigran seperti Cina dan India mendapat taraf kewarganegaraan secara lebih terbuka. Ini berbeza dengan pentadbiran sebelumnya yang mengikat kewarganegaraan dengan taat setia kepada raja Melayu. Negeri-negeri Selat 1826 dan Negeri-negeri Melayu Bersekutu 1896 tidak memperkenalkan perubahan konsep ini, manakala Persekutuan Malaysia 1963 hanya melanjutkan sistem yang sedia ada dengan syarat yang lebih ketat.

Dalam sistem Raja Berperlembagaan, Yang di-Pertuan Agong bertindak mengikut nasihat Perdana Menteri dalam kebanyakan urusan pentadbiran negara. Walau bagaimanapun, baginda juga mempunyai kuasa budi bicara tertentu, misalnya melantik Perdana Menteri dan memberi persetujuan untuk membubarkan Parlimen. Maka, I dan II adalah benar. III tidak tepat kerana kuasa kewangan negara terletak pada Parlimen dan Kementerian Kewangan, bukan di bawah kuasa penuh Yang di-Pertuan Agong. IV juga salah kerana baginda tidak berkuasa membatalkan undang-undang sesuka hati; undang-undang perlu dipinda atau dimansuhkan melalui proses di Parlimen.

Badan X merujuk kepada badan eksekutif yang menjalankan kuasa pemerintahan, iaitu bertanggungjawab menggubal dasar negara. Badan kehakiman pula mentafsir perlembagaan, manakala badan perundangan meluluskan undang-undang dan mengesahkan perbelanjaan kerajaan. Oleh itu, peranan badan X ialah menggubal dasar negara.

Ketiga-tiga rancangan tersebut merupakan inisiatif pembangunan koridor wilayah yang bertujuan mengimbangi pertumbuhan ekonomi antara kawasan, mengurangkan jurang pembangunan, dan memanfaatkan potensi sumber setiap wilayah. Ia bukan sekadar membuka tanah baharu atau memulihkan tanah terbiar, dan juga tidak terhad kepada konsep pembangunan ekonomi segi tiga.

Perlembagaan Persekutuan memperuntukkan bahawa jika undang-undang negeri bercanggah dengan undang-undang Persekutuan, maka undang-undang Persekutuan akan mengatasi dan diguna pakai. Ini selaras dengan prinsip bahawa Parlimen mempunyai kuasa perundangan yang lebih tinggi dalam perkara yang termasuk dalam Senarai Persekutuan atau Senarai Bersama. Oleh itu, undang-undang yang digubal oleh Parlimen akan diguna pakai, manakala undang-undang negeri yang tidak selaras itu adalah tidak sah setakat yang bercanggah itu sahaja.

Tarikh pembentukan Malaysia ditunda ke 16 September 1963 kerana terdapat bantahan daripada negara jiran, iaitu Indonesia dan Filipina. Indonesia menentang pembentukan Malaysia melalui dasar Konfrontasi, manakala Filipina menuntut wilayah Sabah. Bagi mengelakkan ketegangan dan memberi ruang kepada rundingan, tarikh asal 31 Ogos 1963 terpaksa diubah selepas siasatan oleh Setiausaha Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu. Pilihan lain tidak tepat kerana syarat pembentukan tidak longgar, serangan Tentera Nasional Kalimantan Utara berlaku selepas itu, dan PBB tidak menyekat tetapi membantu proses siasatan.

Perjanjian Normalisasi Hubungan Indonesia-Malaysia pada 11 Ogos 1966 ditandatangani untuk menamatkan dasar konfrontasi yang dilancarkan Indonesia terhadap Malaysia. Perjanjian ini secara rasmi mengakhiri ketegangan politik dan ketenteraan antara kedua-dua negara. Pilihan B tidak tepat kerana hubungan diplomatik sudah wujud sebelum itu, manakala pilihan C dan D bukan tujuan utama perjanjian tersebut.

Operasi Hammer, Operasi Jala Raja, penubuhan RASCOM, dan Operasi Sri Aman semuanya merupakan langkah kerajaan untuk membanteras ancaman komunis di Malaysia. Operasi-operasi ini dijalankan bagi membanteras kegiatan pengganas komunis yang mengancam keselamatan dalam negeri, terutamanya di kawasan sempadan dan hutan. Oleh itu, kejayaan langkah tersebut adalah ancaman komunis berjaya dibanteras.

Jawatankuasa Kabinet 1974 yang mengkaji semula Sistem Pelajaran Kebangsaan telah menghasilkan Laporan Jawatankuasa Kabinet 1979. Laporan ini menjadi asas kepada penggubalan Falsafah Pendidikan Negara (FPN) dan pelaksanaan Kurikulum Baru Sekolah Menengah (KBSM). Akta Pendidikan 1996 dan KSSR pula merupakan pembaharuan yang berlaku pada zaman kemudian, bukan hasil langsung jawatankuasa tersebut.

Prinsip tersebut menekankan budaya rakyat asal rantau Melayu sebagai tunjang, menerima unsur lain yang sesuai, dan meletakkan Islam sebagai unsur terpenting. Prinsip ini selaras dengan pembentukan Dasar Kebudayaan Kebangsaan yang bertujuan menyatukan rakyat melalui satu identiti budaya kebangsaan. Pilihan lain berkaitan bahasa atau pendidikan, bukan secara langsung menjadikan budaya dan Islam sebagai tunjang perpaduan.

RISDA memang bertanggungjawab dalam program penanaman semula getah untuk membantu pekebun kecil menggantikan pokok getah tua dengan klon baharu yang lebih produktif. MARDI lebih kepada penyelidikan pertanian, manakala BERNAS menguruskan harga padi dan FELCRA memajukan tanah terbiar.

Kedua-dua dasar ini berkongsi strategi untuk menyusun semula masyarakat dan menghapuskan pengenalan kaum mengikut fungsi ekonomi, iaitu memastikan kaum-kaum tidak lagi tertumpu kepada sektor ekonomi tertentu. Matlamat ini bertujuan mewujudkan integrasi kaum dan pembahagian ekonomi yang lebih seimbang. Pilihan A, B, dan C tidak tepat kerana pembangunan teknologi digital, pembangunan koridor wilayah, dan tumpuan khusus kepada masyarakat perindustrian bumiputera bukanlah strategi utama yang menjadi persamaan kedua-dua dasar tersebut.

Perubahan dasar luar Malaysia daripada probarat kepada berkecuali selepas 1970 didorong oleh konflik politik antarabangsa, seperti Perang Dingin dan persaingan antara blok Barat dengan blok Komunis. Malaysia mahu mengelak daripada terlibat dalam persaingan kuasa besar serta mengekalkan hubungan baik dengan semua negara, termasuk negara-negara bukan blok. Faktor lain seperti kejatuhan harga komoditi, kecaman kuasa besar, atau kebanjiran pelarian asing bukan punca utama perubahan dasar tersebut.

Rancangan Colombo memberi tumpuan kepada pembangunan ekonomi dan sosial negara anggota, termasuk bantuan teknikal, latihan, dan khidmat pakar untuk menangani kemiskinan. Oleh itu, faedah yang diperoleh Malaysia adalah khidmat menangani kemiskinan, manakala pilihan lain tidak berkaitan dengan matlamat utama rancangan tersebut.

Malaysia menggunakan platform ASEAN untuk mengisytiharkan Deklarasi Zon Aman, Bebas dan Berkecuali (ZOPFAN) yang bertujuan menjadikan rantau Asia Tenggara sebagai kawasan yang bebas daripada campur tangan kuasa luar. Langkah ini mencerminkan komitmen Malaysia dalam memperjuangkan keamanan dan kestabilan serantau serta perubahan dasar luar negara di peringkat antarabangsa.

Isu tuntutan bertindih di Kepulauan Spratly diselesaikan melalui perbincangan dalam Forum ASEAN-China kerana pendekatan ini membolehkan semua pihak terlibat berdialog secara diplomatik bagi mengelakkan konflik terbuka. Forum ini menjadi platform utama untuk membincangkan kod kelakuan di Laut China Selatan secara aman. Pilihan lain tidak sesuai kerana Zon Ekonomi Eksklusif hanya mentakrifkan hak perairan, pangkalan tentera akan meningkatkan ketegangan, manakala Mahkamah Keadilan Antarabangsa tidak digunakan kerana tidak semua pihak bersetuju untuk membawanya ke mahkamah.

Cinta Gaza Malaysia (CGM) dan Malaysian Medical Relief Society (MERCY) adalah pertubuhan yang aktif dalam misi bantuan kemanusiaan, seperti menyalurkan bantuan perubatan, makanan, dan sokongan kepada mangsa konflik atau bencana. Justeru, sumbangan utama rakyat Malaysia melalui kedua-dua pertubuhan ini ialah memperjuang isu kemanusiaan, bukan kelestarian global, ekonomi, atau pemerdagangan manusia.