Kedah Trial 2025 Sejarah Kertas 1

Kesultanan Melayu Melaka mempunyai wilayah pengaruh yang meliputi seluruh Semenanjung Tanah Melayu termasuk Patani, serta pesisir pantai timur Sumatera. Patani merupakan salah satu negeri di bawah naungan Melaka. Manakala Siam, Funan dan Srivijaya ialah kerajaan lain yang tidak berada di bawah pengaruh Kesultanan Melayu Melaka.

Pentadbiran yang tersusun membolehkan Kesultanan Melayu Melaka menguruskan urusan kerajaan, ekonomi, dan sosial dengan cekap. Sistem pembesar yang berperanan mengikut bidang tertentu, seperti Bendahara, Temenggung, dan Laksamana, memastikan pentadbiran berjalan lancar. Kestabilan ini menarik pedagang asing untuk datang berniaga, sekali gus mengukuhkan kedudukan Melaka sebagai pusat perdagangan utama di Alam Melayu. Kekuatan tentera laut dan ketegasan pemerintah penting, tetapi pentadbiran yang tersusun menjadi tunjang keunggulan kerajaan. Kejatuhan Srivijaya pula hanya memberi peluang, bukan faktor utama keunggulan Melaka.

Golongan nasionalis menentang pemerintahan beraja kerana sistem cukai yang membebankan rakyat, terutamanya golongan petani dan golongan bawahan, manakala golongan bangsawan dan gereja dikecualikan daripada cukai. Ketidakadilan ini mencetuskan kemarahan rakyat terhadap raja. Pilihan B, C, dan D juga merupakan faktor ketidakpuasan, tetapi beban cukai merupakan punca utama yang mendorong penentangan secara meluas.

Karya ini merupakan kumpulan surat Kartini yang membincangkan kebangkitan dan pendidikan kaum wanita, khususnya golongan perempuan Jawa pada zamannya. Isu utama yang diangkat ialah keperluan memberi peluang pendidikan kepada wanita agar mereka dapat berdikari dan memajukan diri, bukannya soal kemerdekaan Indonesia, kedudukan bangsawan, atau masalah ekonomi semata-mata.

Serangan udara dan laut Jerman ke atas Britain dari September 1940 hingga Jun 1941 menjejaskan ekonomi Britain kerana kemusnahan infrastruktur, kilang, dan gangguan bekalan logistik menyebabkan pengeluaran industri merosot. Britain tetap bertahan dan sistem pemerintahannya tidak runtuh, manakala Perang Dunia Kedua telah pun bermula sebelum serangan ini. Serangan balas Britain merupakan tindak balas kemudian, bukan kesan langsung daripada serangan tersebut.

Tokoh tersebut menentang tentera Jepun dengan melancarkan pemberontakan bersenjata sebagai tindakan utama terhadap penjajahan. Pemberontakan ini merupakan bentuk penentangan secara fizikal yang bertujuan membebaskan tanah air daripada kekejaman tentera Jepun. Langkah ini lebih tegas dan berani berbanding menjadi perisik, menyebarkan risalah, atau mensabotaj landasan kereta api, justeru pilihan B adalah betul.

Malayan Union membawa kepada penjajahan mutlak British, di mana kuasa pemerintahan negeri-negeri Melayu diserap sepenuhnya kepada British tanpa mengambil kira kedudukan raja-raja Melayu dan hak istimewa orang Melayu. Hal ini menyebabkan orang Melayu berasa kehilangan kedaulatan dan masa depan bangsa, lalu dipenuhi kesedihan. Pilihan lain tidak tepat kerana pengisytiharan ini bukan pengakhiran penjajahan, dan isu adat resam serta perpaduan kaum bukan punca utama kesedihan tersebut.

Pernyataan yang betul ialah D kerana penyerahan Sabah kepada British adalah untuk memenuhi kepentingan British dari segi ekonomi dan strategi di rantau ini, manakala penyerahan Sarawak pula berpunca daripada pewaris takhta yang tua dan uzur serta tidak mampu mentadbir negeri dengan baik. Pilihan lain mengandungi faktor yang tidak tepat seperti ancaman komunis atau masalah kewangan kerajaan yang bukan menjadi faktor utama penyerahan kedua-dua negeri tersebut.

Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948 menubuhkan Persekutuan yang diketuai oleh Pesuruhjaya Tinggi British dan memperuntukkan kewarganegaraan secara pendaftaran dengan syarat-syarat tertentu. Pernyataan III tidak tepat kerana Gabenor Jeneral tidak mengetuai negeri-negeri dalam persekutuan ini, manakala pernyataan IV juga tidak tepat kerana Kabinet belum lagi ditubuhkan pada masa itu; yang ditubuhkan ialah Majlis Eksekutif dan Majlis Perundangan Persekutuan.

Orang Melayu tidak menentang Persekutuan Tanah Melayu 1948 kerana kedaulatan raja-raja Melayu terjamin dalam perjanjian tersebut. Kedudukan istimewa orang Melayu dan hak tradisional turut dipelihara, manakala kuasa raja tidak lagi berkuasa mutlak, pengagihan kuasa tidak sama seperti sebelumnya, dan syarat kerakyatan sebenarnya diperketatkan berbanding Malayan Union.